Tomatenplanten zijn familie van de nachtschade-achtigen Deze familie heeft een aantal (zeer) giftige planten in de familie, maar ook een groot aantal eetbare planten zoals: paprika, pepers, aubergine en aardappelen. 

De meeste nachtschade-achtigen die giftig zijn, bevatten de stof solanine. Deze stof beschermt de plant tegen schadelijke insecten en andere belagers. De tomatenplant heeft deze stof ook in alle groene delen. Het eten van bladeren of andere groene delen van de plant is dus onverstandig. 

Nog even voor de duidelijkheid, al zien de bladeren van Farmzy® Little Red Tree eruit als boerenkoolblad, ook deze bladeren kun je niet eten. Ja, deze vraag krijgen we regelmatig. 😊

Les tomates vertes non mûres contiennent de la tomatine en plus de la solanine. Ces deux substances sont toxiques. Il est donc déconseillé de consommer des tomates vertes en grande quantité. Une intoxication à la solanine peut provoquer des symptômes désagréables tels que fièvre, douleurs abdominales, diarrhée, vomissements, somnolence et léthargie.

Comme les plants de tomates sauvages dépendent de la consommation de leurs fruits pour disperser leurs graines, les deux toxines disparaissent une fois que les tomates mûrissent et que les fruits deviennent délicieusement sucrés.

Toch worden er in een aantal, veelal Zuid-Europese en Zuid-Amerikaanse culturen regelmatig groene, onrijpe tomaten in recepten verwerkt.

Vroeger kwamen bij mijn vader, die trostomaten kweekte, regelmatig mensen langs, die van oorsprong uit het vroegere Joegoslavië en Turkije kwamen, om groene (onrijpe rode) tomaten te kopen. Deze maakten ze in en aten die in de winter. Waarschijnlijk eten deze mensen de ingemaakte groene tomaten als bijgerecht en is de hoeveelheid tomatine en solanine, die men binnen krijgt, te klein om er last van te krijgen. Een andere verklaring is dat de gifstoffen door de tijd van bewaren langzaam worden afgebroken.

Mais il existe aussi des variétés de tomates dont les fruits mûrs restent verts, histoire de compliquer un peu les choses. 😉 En voici quelques exemples : Médecins verts et l'absinthe (les deux variétés appartiennent à mes variétés de tomates préféréesIl en existe bien d'autres. Avec ces variétés de tomates vertes, il est assez difficile de déterminer leur maturité ; elles passent souvent du blanc-vert au jaune-vert. La différence entre une tomate mûre et une tomate verte est pourtant très nette : verte est acide, mûre est sucrée.

Ces fruits verts mûrs sont comestibles. La solanine et la tomatine disparaissent à maturité, comme pour les tomates rouges classiques ; cependant, la couleur reste inchangée chez ces variétés.

Tijdens het schrijven van dit artikel kwam ik een opmerkelijk artikel tegen over onrijpe tomaten en spataderen. Ik weet niet of het waar is, maar de stof solanine uit de onrijpe tomaten zou spataderen doen verminderen.

Snijd de onrijpe tomaat in schijfjes en breng deze aan op de plek waar de spataderen zitten. 

Het volstaat om de tomatenschijfjes 2 tot 3 minuten op de huid te laten zitten. Nadat je de tomatenschijfjes hebt verwijderd, breng je een vochtinbrengende crème aan, want solanine droogt de huid uit. Herhaal dit proces gedurende 10 dagen. Uiteindelijk zul je de spataderen langzaam maar zeker zien verminderen.

Als iemand dit getest heeft en weet of het werkt of niet, dan zou ik graag een emailtje ontvangen.